Vandaag gaan we naar huis! We hebben gelukkig geen haast, we slapen nog even uit en gaan wederom Amerikaans ontbijten! Dit keer naar het IHOP (International House Of Pancakes) Pannenkoekenhuis (ik zou het IRoll noemen, want dat doe je als je er klaar bent..). Dit is duidelijk de 'place to be'. Het is erg druk en er is nog net één tafeltje vrij. De jongens bestellen pannenkoek, ik bestel een Eggs Benedict, (oooo, had ik maar eerst nagedacht, dit is per slot van rekening Amerika). Huub bestelt een pannenkoek met ei en alles erop en eraan. Huub en de jongens smullen van hun ontbijt, ik heb spijt. Tja, daar komt mijn ontbijt. Een tweetal muffins met daarop eieren, een dikke plak ham en een kwak saus daar wordt je echt niet lekker van. Enfin, saus er maar afgeschraapt, en de plakken ham gehalveerd. Tonnetje rond staan we na een half uur weer buiten. Op naar het hotel en inpakken maar.

Dat laatste gebeurt dit keer rigoureus. Alles wat bijna op is gaat weg, de Donald Ducks laten we nu echt achter en de bodyboards kunnen nog gemakkelijk mee in de tas. We zijn snel klaar. We checken uit en gaan op weg naar het vliegveld. Onze Truus programmeren we op de Hertz basis in Orlando. De rit er naar toe verloopt vlot. Tot we bij de luchthaven aankomen. Onze Truus roept andere dingen dan we op de borden zien. Na drie rondjes om en door de luchthaven en parkeerterreinen gereden te hebben begrijpen we van een medewerker dat de basis van Hertz een aantal kilometer buiten de luchthaven ligt. Zucht..... Wat een gedoe allemaal. En dat tanken gaat hier ook zo lekker, je moet vooraf betalen, weet ik hoeveel er in zo'n tank gaat... Goed uiteindelijk is het gelukt. Auto is terug en wij gaan met de bus naar de luchthaven. In ieder geval iets om op te letten, kost handenvol met tijd om de auto buiten de luchthaven in te leveren in dit geval. Gelukkig hebben we alle tijd.

Inchecken lukt dit keer niet zelf en we worden nu door een medewerker ingecheckt. Onze plaatsen op de eerste vlucht naar Atlanta zitten wederom niet bij elkaar. Geeft niets. Op de lange vlucht zitten we wel bij elkaar. Vlotte vluchten en de aansluitingen zijn prima.

Rond half 5 lokale tijd vertrekt onze laatste vlucht. Een relatief klein vliegtuig met alle gemak aan boord. Ik neem een slaappil maar het slapen lukt niet. Omdat het zo'n korte vlucht is durf ik er niet nog één te nemen. Dadelijk word ik niet meer goed wakker... De jongens doen het prima, Josha dommelt aan het eind wat, Chris zit volledig in zijn spelletjes. Vooral Chainz is mateloos populair.

Na 8,5 uur landen we op Frankfurt. Keurig op tijd, het is daar net over half 8 in de ochtend. Onze trein vertrekt pas net voor 12 uur. Een vroegere trein was er wel, alleen geen ICE. Dat wordt dus lang wachten..... We vinden een koffiebar/café met comfortabele stoelen waar we gaan zitten. Het wachten duurt lang! Maar we redden het. We blijven allemaal wakker.

De ICE is keurig op tijd. Gek genoeg hebben we dit keer tweede klas kaartjes maar dezelfde coupé, het enige verschil is dat we dit keer 5 stoelen hebben ipv vier. Chris gaat liggen en is snel vertrokken. Hij slaapt bijna de hele weg tot Arnhem. Wij lezen, luisteren naar muziek en knikkebollen wat. We zijn nu toch wel echt moe!

Om even over half drie arriveren we op het station Ede-Wageningen. Onze bus naar Harskamp komt net aan. We stappen direct in. Thuis wachten Pa en Tonny op ons. Heerlijk, ze hebben al voor ons gekookt voor vanavond en het huis is heerlijk schoon, met een mooie nieuwe plant op tafel. Wat een thuiskomst, Pa en Tonny, Bedankt!

Chris is weer helemaal opgeklaard na zijn slaap en Josha is ook erg wakker. Het duurt niet lang of de buurmeisjes zijn er. Heerlijk spelen ze met z'n allen de rest van de middag. 's Avonds gaan we bijtijds naar bed. We gaan dromen van onze volgende reis!