Vanochtend bijtijds eruit, tenminste dat was het plan! Maar, we waren voorbereid, muesli, yoghurt, alles staat onder handbereik en we zijn op een nog steeds christelijk tijdstip klaar.

De tickets voor het Space Centre hadden we in Nederland al besteld (met een bijbehorende kortingsbon natuurlijk). Het was niet ver weg, na een korte rit kwamen we aan. Niet te missen, de raketten waren al vanaf de weg goed zichtbaar. Het parkeerterrein is uiteraard (zeer) ruim en we parkeren bij nr. 5. Belangrijk om te onthouden want het terrein is mega groot. Je mag dan zo'n 'toeterknop' op je afstandbediening hebben maar dan moet de auto wel redelijk in de buurt staan anders werkt die niet.

Onze prepaid tickets werkten top! Zonder problemen kregen we onze stickers en 'echte' tickets. Wat een centrum, heel groot. Opvallend is de enorm vriendelijke en behulpzame service van de medewerkers. We zijn wel wat anders gewend de laatste paar dagen in Florida!

We willen beginnen met onze (extra) betaalde bustocht. Via het net had ik begrepen dat dit écht de moeite waard was. We 'scoren' een audioguide en bestellen een dubbele espresso (koffie waag ik me niet meer aan, krijg een emmer van die slappe zooi) en een Cappuccino. Het duurt niet lang voor onze tocht begint, we krijgen een uitgebreide brochure en een mooie liniaal! Keurig op tijd vertrekken we. We hebben een mooie bus en een typische Amerikaanse guide. Die kennen we nog van de cruiseboot. Vol met Amerikaanse humor. Kennelijk leuk voor alle Amerikanen aan boord die luidkeels lachen, voor ons wekt het niet eens een glimlach op, tja gevoel voor humor verschilt duidelijk van land tot land.

Eerlijk is eerlijk, de bustocht is de moeite waard. Ken geeft (naast alle grapjes) veel waardevolle informatie en we komen heel dicht bij de lanceringplatformen. Hij legt uit hoe het in zijn werk gaat. We zien de gebouwen waar alle spaceshuttles worden samengesteld en de route die ze moeten afleggen om gelanceerd te worden. We zijn diep onder de indruk. Wat is het allemaal groot.

We bekijken de Crawler waar de Shuttle op geparkeerd wordt, een soort super super rupsbanden voertuig van weet ik hoe breed, dat vervolgens 3 mijl moet afleggen om de Shuttle op de juiste plek te krijgen. We begrijpen inmiddels van Ken, dat de brandstof in de Shuttle evenveel energie bezit als een atoombom en dat het geluid dat dit bij de lancering teweeg brengt alleen nog maar door een atoombom wordt overtroffen. Verrassend te horen dat geluidsreductie zo'n grote uitdaging is. De geluidsproductie zit ver, héél ver boven de pijngrens.

Over drie dagen staat er weer een Shuttle klaar om gelanceerd te worden. Ook deze krijgen we van dichtbij te zien. Er is heel veel bedrijvigheid, leuk!

Op diverse punten (ongetwijfeld zorgvuldig geselecteerd) stoppen we. Ongelooflijk hoe dichtbij we zijn bij de lanceringpunten van de Shuttles. Toegegeven de groep waarin wij zitten is maar klein en de meerderheid zit in een veelvoud van bussen die mijlen verderop wordt 'gedropt'. De jongens kijken hun ogen uit!

Na heel veel uitleg en uitzichtpunten is de tour na een aantal uur uiteindelijk klaar. Het terrein waar dit alles plaats vindt is enorm! Niet voor niets zijn er 44 (!) bussen die de mensen van A naar B vervoeren! De afstanden zijn zeer groot. Het NASA terrein is, behalve het ruimtevaartgebied, een natuurgebied. We leren dat er veel Alligators, Manatees ( de zeekoeien die we zo graag op onze kayaktocht hadden willen zien!) en Eagles wonen! We krijgen onderweg het nodige te zien van deze beesten, leuk!

Er zijn enorm veel gebouwen waar het nodige opgeslagen staat aan ruimtevaartinformatie. We komen aan bij het gebouw van de Saturnus V. Volgens mij de grootste raket ooi gemaakt en die is gebruikt voor de reizen naar de maan. Het begint met een film over de lancering hiervan en wat er bij de eerste Apollo fout ging. Hierna krijgen we een kort stukje te zien over wat er goed ging en het vervolg hiervan. In de volgende ruimte komen we terecht in het echte centrum van wat er écht gebeurde, heel indrukwekkend. Alle computers en schermen die ten tijde van de lancering gebruikt werden stonden aan. Het aftellen begon..... Het geroezemoes, de filmbeelden van wat er zich buiten in de 'echte' wereld afspeelde en veel meer kregen we te zien. Het aftellen begon!! Super. Uiteindelijk werd de Apollo gelanceerd! Met bijbehorende geluiden, trillingen en rinkelende ramen. Heel indrukwekkend en een realistisch beeld.

In de volgende ruimte kregen we dan ook de echte Saturnus V te zien. Wauw, wat een gevaarte! Omdat we het er al uitgebreid over gehad hadden en natuurlijk ook alle beelden hadden gezien was het extra indrukwekkend toen we de ruimte in kwamen lopen, jeetje, wat een apparaat! Heel bijzonder. De jongens herkenden veel dingen uit de film wat het nog specialer maakte. Onze guide, Ken , had ons al attent gemaakt op het feit dat we een stuk van de maan konden aanraken, en inderdaad, in een apart cabine lag een stukje steen dat we konden betasten. Uiteindelijk zal het inderdaad afkomstig zijn van de maan maar wij waren zeker niet de enigen die het aanraakten (understatement) en dat het stuk steen zo glad was had waarschijnlijk meer met het vele aanraken te maken dan met de samenstelling van de steen vermoedden we. Toch vinden we het bijzonder om de maan te hebben aangeraakt.

Uiteraard mag een wc in de spaceships niet ontbreken, ik heb het niet kunnen laten om er een foto van te maken. Hoe ze dat doen met dat pak is me nog een raadsel. Bij bestudering van de verschillende pakken zie je wel dat er bij sommige pakken openingen zijn op deze strategische plekken. Zou het gaan zweven? Grappig. Het is in ieder geval geen apart kamertje maar gewoon een hoekje in het spaceship (met nat wc-papier!).

Het Space Centre is immens groot en we redden het bij lange na niet om alles te bekijken. We bestuderen de folder en besluiten er de voor ons leukste dingen uit te halen. We gaan op zoek naar de robotics. Heel leuk gedaan. Bij de ingang hebben ze een groot voertuig staan gemaakt van Lego waarmee ze op de maan onderzoek hebben gedaan. Eenmaal binnen leren we waarom de robots zo belangrijk zijn voor onderzoek en de verschillende robots die er tot nu toe geweest zijn. Er zijn verschillende ruimtes en iedere keer moeten we doorlopen naar een nieuwe ruimte waar er een nieuwe presentatie en robot is. We sluiten af met 'leven op Mars'. Alsof we in een ruimteschip wonen moeten we door gangen heenlopen en kijken we uit de ramen naar buiten. Heel interessant.

Het einde van de dag is inmiddels in zicht. We vinden onze auto terug bij nr. 5 en rijden naar ons hotel. Huub en de jongens gaan lekker naar het strand, ik doe de boodschappen voor vanavond. Lekker, een vegetarische Lasagna!

Morgen is onze laatste dag hier. We nemen ons voor hier een rustige Amerikaanse dag van te maken. Beginnend en eindigend met een vette hap dus! Beetje strand, beetje shoppen, we komen de dag wel weer door.

Overmorgen vliegen we vanuit Orlando eerst naar Atlanta alvorens onze vlucht naar Frankfurt te nemen. Tijdsverschil zal wennen zijn. Nu nog kijken wanneer we een beetje kunnen slapen.