Woensdag 12 augustus
Vandaag waren we voor ons doen redelijk op tijd wakker. Een gek idee, vandaag naar onze laatste bestemming. Op tijd ontbeten en ingepakt. Makkelijk zo'n auto. Niet alles hoeft in de tas en de grootste dingen mikken de jongens in de kofferbak. Zo, dat is makkelijk inpakken. Binnen een mum van tijd is dit dan ook klaar. We hadden gisteren het plan om naar het Science Museum te gaan. Toen we uiteindelijk zover waren, was het al bijna sluitingstijd. Dus dachten we, dat kan morgenochtend ook nog. Te vroeg stonden we bij de ingang. Geen punt, gisteren hadden we gezien dat er een heel gezellig centrum is en daar konden we vast wel koffie drinken. Zo gezegd zo gedaan. Onder het genot van stemmige muziek dronken we een Cappucino en een dubbele espresso (het enige dat ik enigszins te drinken vind bij Starbucks, een aantal keer een zwarte koffie besteld waarbij ik een grote emmer krijg met 'koffie', bleh.)

Het Science Museum was écht leuk! De jongens konden niet wachten om te beginnen. Er was een speciale tentoonstelling over Leonardo da Vinci, top! Wat was die man zijn tijd al (eeuwen) ver vooruit. Een hoop van zijn uitvindingen stonden tentoongesteld. Huub vond het prachtig en heeft de jongens hier veel over uitgelegd.

Beneden stonden de 'standaard' dingen die je in de meeste Science Musea ziet (naar onze ervaringen dan). Het blijft heel leuk en de laatste keer dat we in zo'n museum waren was toch al weer een tijdje geleden (ik dacht zelfs Christchurch waar we formulieren voor Josha moesten tekenen om in de Lonely Planet te komen). Toch is ieder museum weer anders. Eén van Chris z'n favorieten was de 'safe', een heuse nagebouwde kluis waar je de nummercombinaties moest achterhalen. Dat vond ‘ie prachtig. Hij had ze binnen no time achterhaald. We hebben de meeste dingen kunnen proberen, het was nog niet zo druk meteen bij opening.

Rond het eind van de ochtend was het tijd om te gaan. Volgens Google een uur of drie rijden naar Cocoa Beach. Dat viel uiteindelijk heel erg mee, volgens onze Hertz Lost and Found (onze Truus) was het maar 2,5 uur.

Een niet spannende rit (understatement). Wel opvallend was het rijgedrag van de Amerikanen. De meeste auto's zullen cruisecontrol bezitten, maar worden naar onze mening niet echt (of liever: echt niet) gebruikt. Zonde, want de wegen lenen zich er wel voor. Wanneer je een auto gaat inhalen (op de cruisecontrol) gebeuren er rare dingen. Je mag hier aan alle kanten inhalen en door rood rijden (bij rechts afslaan dan). De auto die je wilt inhalen gaat (vrijwel zonder uitzondering) sneller rijden, verandert van baan om vervolgens nog langzamer te rijden dan‘ie al deed. Dat schiet dus niet op. En je merkt dat héél veel auto's dit doen, alsof ze niet ingehaald wíllen worden.

Rond een uur of drie waren we op onze plaats van bestemming. Onze plek is dit keer een motel vlak langs het strand. Het is wat oud, maar zéér ruim. We hebben 2 slaapkamers (met elk in inloopkast ter grootte van een kleine kamer), een woonkamer, keuken en badkamer. Alles was al klaar toen we aankwamen en we konden er meteen in (en de koelkast vullen). Het 'resort' is slim ingedeeld. Het staat haaks op het strand en in het midden hebben ze een mooie tropische tuin aangelegd. Het staat vol met bananenbomen, grapefruit en nog veel meer (en veel planten die wij herkennen en thuis in de woonkamer hebben staan).

Het pad dat leidt tot het strand loopt vlak langs alle ramen en deuren. Heel grappig want die zijn kennelijk geblindeerd. Hierdoor kun je dus niet naar binnen kijken. Heel grappig. Iedereen wandelt voorbij zonder zelfs maar een blik naar binnen te werpen. Het hoogtepunt was wel toen (uiteraard) een blondje bij ons raam stopte en zich volledig wendde tot ons, maar niet tot onze persoon maar onze schuifpui, ze moest d'r haar controleren om te kijken of het wel goed zat! En wij hadden natuurlijk dikke pret binnen!

's Middags hebben we nog heerlijk een aantal uren op het strand doorgebracht. Het lijkt ons heel verraderlijk al die zon en wind. Flink ingesmeerd durfden we het nog niet de hele middag aan. Wat opvalt is dat het water (gelukkig) aanmerkelijk koeler is dan gisteren in Sarasota. Kennelijk het verschil tussen de Golf van Mexico en de Oceaan. Dat, gecombineerd met een heerlijk windje, maakt het goed toeven! Na alle verbrandingen in Miami doen we het nu rustig aan, we hebben nog een aantal dagen te gaan hier!

De (drie) jongens, maar vooral Chris, genoten weer van de golven. Morgen gaan we naar het Space Centre en eens kijken wat er in het centrum te beleven valt. We zitten er niet ver vandaan.

's Avonds genoten van een heerlijke strandwandeling, wat is dat genieten, geen zon (!), lauw water en een lauwwarme wind, top!

De Publix (de supermarkt die we overal tegenkomen en inmiddels als onze huisleverancier beschouwen) kennen we inmiddels goed. We hadden wederom ons favoriete avondeten: konijnenvoer met dipsaus en Sushi, hmm (nog steeds) hartstikke lekker!