Het lijkt wel of we weer op wereldreis zijn, vandaag een geschiedenisles. We zijn begonnen in de straat achter ons. Hier woonde de moeder van de eerste president van Amerika, Mary Washington. Opvallend zijn de vele medewerkers die werken bij deze instanties. Overal worden we direct te woord gestaan en krijgen we veel uitleg. Bij het militaire veld waren we nog maar net uit de auto en werden we al benaderd of we vragen hadden (ja, waar is de ingang?). De medewerkers zijn enorm vriendelijk en zeer uitgebreid in hun uitleg. Soms een beetje te, kunnen we al verder lopen of is dat onbeleefd?

De jongens genieten van vandaag. Ze vinden het hele verhaal van de burgeroorlog ontzettend interessant. Hun eigen fantasie maakt overuren en ze blijven vragen. We bezoeken een tweetal 'vechtlocaties'. Op beide plekken staan uitgebreide visitors centers met mooie demonstratie ruimtes en films. Vooral de films zijn geweldig. Alles gaat in het Engels, toch valt het ons weer op hoeveel ze er al van begrijpen. De films zijn deels oud en deel verfilmd wat ze een heel goed beeld geeft van wat er is gebeurd. Vragen over het hoe en waarom van de oorlog, de graven die we zien. Na de film lopen we langs de diverse locaties, bekijken we de huizen die bewaard zijn gebleven met alle kogelgaten intact, dat maakt indruk! Dat doet de begraafplaats ook, wat een doden moeten er gevallen zijn, bij sommige stenen liggen wel 3, 4 of 5 personen! En de graven gaan zo ver als het oog reikt!

De burgeroorlog die hier woedde had als thema de slavernij. De strijd tussen noord en zuid. De zuidelijke staten gebruikten slaven om te werken op de diverse plantages en wilden dit uitbreidden richting het noorden en het westen. De noordelijke staten voelden hier niets voor en wilden af van de slavernij.

De films maakten heel duidelijk wat de slavernij inhield. De slaven stonden nergens geregistreerd. De plantages hadden een bepaalde waarde. Deze waarde kon worden teruggebracht naar uiteraard de boerderij, het huis, hoeveelheid land en het aantal slaven. De slaven waren immers bezit. Zo lieten ze zien dat een jonge slaven baby een waarde had van $ 50,- Een schoonmaakster $ 250,- en een hoefsmid $ 1500,- Erg confronterend, gelukkig is die periode nu voorbij.

De tweede locatie, de Chatham Manor, is in eerste instantie een plantage. Een groot ruim huis met van alles, een viskwekerij, 2 enorme boomgaarden en veel meer. Uiteindelijk heeft dit pand een belangrijke rol gespeeld in de burgeroorlog. George Washington is er meerdere keren geweest, en het is een ziekenhuis en hoofdkwartier geweest in de oorlog. De laatste eigenaar heeft het huis achtergelaten aan de overheid. Hierdoor hadden wij kans om dit alles te kunnen bekijken.

De films lieten verder reële beelden zien over hoe er werd gevochten in de oorlog. Waarom het belangrijk was om bij een treinverbinding te bivakkeren, en hoe de plannen werden gemaakt. Hoe het plannen van gevechten in deze oorlog hopeloos is misgegaan. We zien dat er heel veel soldaten zinloos overlijden. Later lopen we op diezelfde plekken. De ene partij 'wandelt' met een grote muur van soldaten op de andere af. De andere partij zit verscholen achter een muur, ze noemen dit de 'sunken road'. We kunnen ons een goede voorstelling maken hoe de gevechten moeten zijn verlopen. Duidelijk weergegeven in de films. Hoe wachten in deze oorlog een grote rol heeft gespeeld. Er was geen brug over de rivier en wekenlang hebben de troepen hierop moeten wachten. Hoe zinloos er gevochten werd en hoeveel er vernield werd. Weer, hoe belangrijk is het om wanneer het even kan oorlog te vermijden. Een boodschap die wereldwijd toch duidelijk moet worden. We praten over de tweede wereldoorlog, want op onze vorige reis hebben we daar veel van gezien, we hebben het weer over de River Kwai en hoe Thailand in het geheel verzeild kwam. Over de brug, de dodenlijn en de betrokkenheid van de heel veel landen. Op sommige vragen kunnen we geen antwoord geven. We beloven de jongens dat we dit gaan uitzoeken, met z'n allen, op internet.