Vanochtend meer licht in de kamer gelaten, maar heel veel effect had het niet. De jongens werden met moeite om half negen wakker. Dat wordt dadelijk in Nederland weer wennen!

Na, vooral voor de jongens, een overheerlijk ontbijt gingen de jongens zwemmen en wij inpakken. (wat een leven...). Rond een uur of elf waren we klaar. Wel makkelijk zo'n auto. Niet alles hoeft in de tas en we hebben een grote kofferbak waar alles moeiteloos inpast. Dat is in het verleden wel eens anders geweest. Ik herinner me nog de huurauto die we in Nieuw Zeeland hebben gehad die we maar achteruit hebben ingeparkeerd, omdat de scharnieren van de kofferbak helemaal naar boven stonden.

Een korte rit van nog geen twee uur bracht ons in Sarasota. Een niet heel enerverende rit, veel groen en veel van hetzelfde. Het valt ons op dat er toch best doorgereden wordt. We hebben een aantal keer te horen gekregen dat de Amerikanen zo rustig rijden. Hoe hard je ergens mag rijden weet ik vaak niet. Ik volg gewoon het 'gemiddelde' verkeer. Merk dat we op de meeste plaatsen toch tussen de 70 en 80 mijl rijden.
Sarasota is een mooie plaats aan de kust. Bij binnenkomst is het nog een wat mindere omgeving, maar wanneer we dichter aan de kust komen verandert dit, het is hier prachtig. Er staan kapitale huizen en heel veel palmbomen. Het geeft echt een heel tropische aanblik. Verder veel restaurantjes, barretjes en winkels, erg gezellig. Wij zitten in een motel een tweetal mijlen verderop. Een motel met uitstekende reviews en een zeer vriendelijke en behulpzame eigenaar. We hebben een ruime kamer met 2 tweepersoonsbedden, een keuken en een nette badkamer. De prijzen in Amerika vallen erg mee, behalve New York waar we iets meer betaalden, zijn we gemiddeld nog geen 45 euro kwijt voor een overnachting voor vier personen, incl. alle belastingen.

Het motel heeft een mooi zwembad dat we vanaf de eerste verdieping goed kunnen zien. Het water is hier 'mijn' temperatuur. Badwater dus. Eerlijk is eerlijk, dat is in dit klimaat niet altijd fijn, je koelt niet genoeg af. De jongens hebben het prima naar hun zin. Zodra we aankwamen renden ze naar boven om hun zwembroek aan te trekken.

Voor morgen hebben we een kanotocht geboekt door de mangroven. Er schijnen heel veel beesten te zitten, waaronder de Manatee (zeekoeien) die ik al graag had willen zien in Maleisië afgelopen jaar, alleen zaten we daar toen in het verkeerde seizoen. Hier moet het, als het mee zit, gaan lukken. Ben heel benieuwd, lijkt me geweldig!

Van Michael, onze moteleigenaar, kregen we een plattegrond en uitgebreide tips over de omgeving. Ik had al gelezen over de mooie stranden. We zijn na de 'kanotent'direct doorgereden naar het strand. Het Siësta strand staat zeer goed aangeschreven en schijnt één van de mooiste stranden te zijn van Florida (daar kun je natuurlijk eindeloos over blijven bakkeleien...). Maar, mooi was het! Geen Aitutaki (Cook Eilanden), maar wel erg mooi! En waanzinnig zand, het lijkt puur wit en is heel fijn. Het stuift nauwelijks en voelt heel zacht. Het strand is heel breed en het water is (wederom) badwarm. Om af te koelen kun je het beste in het water gaan en er direct weer uit en in de zeewind gaan zitten. Overal staan de bekende strandwachtershuisjes. Volgens Huub en de jongens is het water aan deze kant veel zouter dan elders, want het drijfvermogen was veel hoger.

Aan het begin van de avond hebben we een aantal flinke (tropische) buien! Lekker, we lopen met onze blote voeten over de parkeerplaats, dat kan nu wel omdat het asfalt flink is afgekoeld. De plassen die er staan zijn warm!