Een leuke dag vandaag! We waren niet vroeg op, maar dat gaf niet want het (gratis) ontbijt dat ze hier serveren loopt in het weekend tot 10.30 uur. Voor Chris een waar feest, ze hebben twee waffle ijzers staan waar je zelf flinke wafels in kunt maken. Even afkijken hoe het moet en gaan met die banaan! Een beetje maple syrup erop en smikkelen maar! En bij één zo'n flinke wafel blijft het niet natuurlijk.

Meteen de was gedaan, heerlijk, de schoonmakers zullen wel gedacht hebben... Op ons miniscule balkon van 60 cm breed staan precies twee stoeltjes en een (kleine) tafel. Wij hebben hier gelukkig onze reiswaslijn kunnen spannen. De stoelen als wel de waslijn hangen vol met was. Wanneer we weggaan durven we niet alle was buiten achter te laten i.v.m. het verwachte onweer. Dat verhuist dus naar binnen, op de stoelen, deuren enz. Het is dus niet anders dan anders, het ziet er weer uit als een 'huishouden van Jan Steen'.

Na het ontbijt zijn we naar de 'dogtrack'gegaan. Het was super leuk. Het deed ons erg denken aan de paardenraces in Nieuw Zeeland. Het enige verschil is dat het hier commerciëler is. Er zijn zithoeken gemaakt zodat je ook de andere races door het hele land kunt bijhouden. Comfortabele stoelen en een heleboel beeldschermen, met bekerhouders natuurlijk! En je kunt natuurlijk overal een gokje wagen. De computers die opgesteld staan kun je voor alle races door het hele land gebruiken.

De grote tribune had gelukkig airconditioning. Dat is geen overbodige luxe. De renbaan is kleiner dan bij de paarden en aan de binnenkant zit een ijzeren railing waaraan een apparaat bevestigd is met 2 witte 'poedels'. Die sjezen voor honden uit waarna de starthekken opengaan. De honden vinden het prachtig en racen er achteraan. Foto's maken viel niet mee, ze gingen veel te hard! Zelfs op de sportstand van de camera heb ik alleen opvliegend zand, of een halve hond....

De eerste race hebben we alleen maar gekeken. Daarna moesten we natuurlijk wedden! Een hoop termen kenden we nog vanuit de paardenraces uit Nieuw Zeeland. Chris genoot, hij zag het al helemaal zitten. Voorovergebogen in het programmaboekje bestudeerde hij de vorm van de honden. Laten we dan niet gegokt hebben in Las Vegas, hier vind ik het wel leuk! Wederom zijn ze streng met kinderen. Ze mogen niet bij de bonnetjescomputer staan. Wanneer dat wel gebeurt kunnen wij gearresteerd worden, werd ons verteld door één van de medewerkers.

We hebben dit keer helaas geen geld gewonnen, maar we hebben wel veel pret gehad. Josha en ik hebben het goed gedaan, Chris wedde meer op de buitenkansen, had binnengelopen als die gewonnen hadden, maar dat is natuurlijk nu net het spel! Op alle tv's binnen konden we de race nogmaals zien, net als de verschillende paardenraces in het land! O, had daar graag weer heengegaan, paardenraces zijn héél leuk, de beleving, het geluid en de mensen, super!

We hebben het overgrote deel van de races bekeken en genoten van alles! Complete gezinnen 'vierden' hier hun zaterdag, anderen zaten gekluisterd aan de tv-beelden met alle aanmoedigingen van dien. De jongens keken en luisterden hun ogen en oren uit.

We hebben een aantal honden van heel dichtbij mogen bewonderen. Crigger, een hele succesvolle greyhound, die drie jaar lang met veel wins geraced heeft. Wat een lieve honden zijn het. We hebben nog even lekker met ze kunnen spelen. Voor de 'ex' racehonden is een heel apart programma opgezet, de honden worden geadopteerd door een gezin. Je betaalt $200 dollar aan bijdrage, dit gaat o.a. naar het steriliseren van de hond , vervolgens krijg je een korte tijd begeleiding waarna het prima huishonden zijn. We kletsen wat met mensen in onze buurt over het reilen en zeilen van de dogtrack. Interessant!

Na de races gaan we naar een klein eco-park vlak in de buurt. Hier krijgen we een rondleiding door de zoon van de eigenaar. Met veel plezier vertelt hij over de beesten die in dit park leven. De meesten zijn gebracht door vrijwilligers. Een uilennest van 5 jonkies, puma's, boskatten en veel meer. Dé trekpleister zijn toch de alligators. We leren dat het verschil zit in kleur, uiterlijk en 'bekvorm'. Krokodillen leven in zout water, alligators in zoet. Daarnaast heb je nog de kaaimannen die er ook heel krokodilachtig uitzien. De grootste alligator van Amerika heeft hier lange tijd gewoond. Inmiddels overleden staat hij opgezet in een aparte ruimte. Jeetje wat is hij groot.

We leren meer over de lokale dieren, de slangen, alligators en krokodillen en vogels. Hij vertelt over de verschillende bomen, het fruit en het nut ervan. We mogen zelfs een kleine alligator aaien, schattig. Een paar maatjes groter aaien had van mij ook gemogen. Maar blijkbaar durven mensen dat niet en gebruiken ze alleen de kleintjes voor 'het aaien', jammer.

Het is al begin van de avond wanneer we vertrekken. We rijden langs de supermarkt en scoren snel wat knaagmateriaal en .... Sushi. Ons avondmaal is weer binnen.

Vanavond misschien nog even zwemmen, we zien het wel, eerst komt er zo te zien nog een flinke onweersbui.