Een lange reisdag! Vanochtend op tijd eruit om in te pakken. We weten niet zeker hoe druk het wordt op de weg en besluiten rond 8 uur weg te rijden. Zoals altijd, wanneer je zat tijd hebt, is er nergens ook maar sprake van enig oponthoud. Onze boeking bij Delta hadden we niet meer online bekeken, niet zo handig. Bij aankomst op de luchthaven bleek dat onze vlucht om 12 uur zou vertrekken i.p.v. 11 uur. Fijn, het is nu nog niet eens 9 uur! Tijd genoeg dus. Het is geen grote luchthaven en we hebben de 2 winkels uitgebreid bekeken. De jongens hebben zo hun eigen hobby's op de vliegvelden en hostels. Zo checken ze alles op verloren geld. Alle telefoontoestellen, onder de banken en op de gangpaden. Ze hebben al veel gevonden en zijn er reuze blij mee. Regelmatig tellen ze het. Eenmaal in het vliegtuig en op de startbaan blijkt dat het noodweer is in Atlanta. Storm, hagel en regen. We stijgen niet op maar blijven daar een uur daar. We kletsen wat met de mensen om ons heen, de tijd vliegt (ja de tijd wél). Onze aansluiting in Atlanta gaan we niet meer redden, alhoewel er ook geen vliegtuigen kunnen opstijgen, dus misschien dat het toch lukt.

Bij aankomst in Atlanta blijkt onze vlucht te zijn verplaatst van 3 naar 7 uur. Dat is jammer, maar in ieder geval vliegen we! Ik ga aan de wandel, we hebben immers tot 7 uur de tijd. Ik loop heen en weer en praat met sommige winkelassistentes. Toch maar weer eens op het bord kijken, sh*t, de vlucht naar San Francisco vertrekt om 4 uur en de gate is closed!!!! Met spoed terug naar onze wachtruimte. Huub en kids zijn daar inmiddels verdwenen en staan bij onze gate, 'waar was je nou?' De vriendelijke meneer van Delta probeert nog te bellen met het vliegtuig maar helaas! Stom, stom, stom! Achteraf bleek dat ze regelmatig de schema's omgooien wanneer er sprake is geweest van een tijdelijke sluiting. Tja hadden ze wel eerder kunnen vertellen! We krijgen standby tickets voor de volgende vlucht, die van 5uur. Ze verwachten dat een hoop mensen hun aansluiting zullen missen en dat dit wel lukt. Onze koffers zitten naar alle waarschijnlijkheid wél op dit vliegtuig.

Dit keer gaan we alvast braaf naar onze nieuwe gate. Even een pizza scoren tussendoor, tijd zat want het is pas 4 uur. Dan wordt er een gate change omgeroepen. Fijn, helemaal aan de andere kant. We pakken wederom onze spullen in en gaan op een draf naar de nieuwe gate. Meteen even melden bij de balie dat we op standby staan. Eenmaal in de rij blijken we niet de enigen te zijn. Bijna 60 man staat op standby voor dit volle (!) toestel, zucht. Op een scherm kun je zien welke namen er in aanmerking komen om op dit toestel te komen. De volgorde wordt bepaald door het aantal airmiles dat je hebt (geen dus) en de prijs van het ticket (de goedkoopste..). Dat wordt dus niets, zucht. Hierna is er nog 1 vlucht naar San Francisco en wel om 9.15. Voor ons zou dat dus 12.15 's nachts zijn.

Tot onze grote verassing zien we de naam van Josha op het bord staan. We worden omgeroepen, yessss. Maar, omdat onze boeking in tweeën gesplitst is gaat het maar om 3 plaatsen. Er zijn veel geïrriteerde mensen om ons heen, ze willen graag mee. Ik sta inmiddels helemaal vooraan de balie en ben heel terughoudend, zou u daar misschien 4 plekken van kunnen maken? Hij reageert niet en er worden andere plekken toegewezen, hmm. Ik vraag het hem nogmaals en hij reageert niet.

Dan roept hij Smit, party of four! Yessssssssssss, we mogen toch! Vlug pakken we onze tassen en gaan het vliegtuig in. Maar onze stoelen zijn bezet en het vliegtuig is vol.... Het maakt ons niet meer uit, we hoeven niet bij elkaar te zitten als we maar een stoel hebben. Zouden we dan toch weer het vliegtuig uit moeten? We worden naar de keuken gestuurd terwijl de stewardessen en de meneer van de balie aan het regelen gaan. Binnen een mum van tijd hebben ze 4 stoelen leeg niet ver bij elkaar vandaan. Zodra we aankomen vindt er wederom een stoelendans plaats. Iedereen staat spontaan op om van stoel te ruilen. Uiteindelijk hebben we een rij van 3 en 1 aan de andere kant van het gangpad. Top, top. Kan niet beter, wat een mazzel hebben we weer! We zijn erg blij! De deur gaat dicht en we vertrekken! Jippie!

Een korte vlucht van 5 uur. We kletsen, spelen spelletjes en snacken van de nootjes. We zijn zo trots op de jongens. Moeiteloos en zonder enige wanklank gaan ze door de dag. Ze zijn zó makkelijk! Een aantal keer krijgen we complimenten van medereizigers en stewardessen over hun houding en gedrag. Uiteindelijk landen we rond half 9 (onze tijd half 12) in San Francisco. Hoe zou het met onze tassen zijn? We verlaten het vliegveld en bezoeken het Delta kantoor. Tot onze verassing staan onze tassen al klaar en we kunnen zo door! Geweldig. We besluiten dat onze dag lang genoeg geweest is en trakteren ons zelf op een taxi. Er staat een lange rij taxi's en binnen een minuut zoeven we weg.

Het hostel is makkelijk te vinden. De jongens zijn nu toch wel moe. Het is voor ons dan ook al bijna half 1 's nachts. Hanna, van het hostel, staat al op ons te wachten. Binnen een mum van tijd zijn we ingecheckt en kunnen de jongens naar bed. Onze bedden zijn al opgemaakt, klasse. Binnen 1 minuut slapen de jongens.

Wij besluiten nog even een wijntje te drinken! We lopen naar beneden en leren dat de liquor store 3 panden verder zit, handig...... Gewapend met onze wijn op naar de keuken en woonkamer. We zijn niet de enigen, aan tafel zitten al de nodige mensen (met dezelfde wijn..). We schuiven aan. Wat een leuke club. Australiërs, Amerikanen en een Engelsman. Dit is wat we zoeken in een hostel. We kletsen, lachen en praten urenlang. De tijd vliegt, voor we het weten is het al half 1! En voor ons dus half 4! Met moeite trekken we ons los van de groep om te gaan slapen. Jammer genoeg gaan er een aantal mensen morgenochtend al weg. Niet getreurd, ongetwijfeld wordt het vanavond weer zo gezellig.

We slapen prima. Ons hostel ligt tegenover het Hilton en er is veel bedrijvigheid buiten Het is precies wat we hadden verwacht, een oude bende maar mooi schoon. De keuken is groot en er is een grote koelkast. Net als overal parkeer je hier je koelspullen in en zet je er je naam en de datum van vertrek op. Het is hier een stuk koeler dan in New York. Lekker. Ons raam staat open en kan zelfs dicht. Wat een luxe! We hebben wat met die ramen. In het vorige hostel stond ons raam open d.m.v. een houten balk. Wilde je het raam dichtdoen dan moest die balk weg. Stond ik daar met een compleet raam in mijn handen.