Een volle dag voor de Falls! Het weer is wat twijfelachtig. We zijn bijtijds wakker, we hebben hier geen gordijnen en het is al vroeg licht. Heerlijk geslapen, alhoewel de bedden wat wiebelig zijn en vooral die van mij een enorme herrie maakt met omdraaien. Gelukkig slapen we allemaal goed en ben ik een hele rustige (!) slaper.

We gaan op zoek naar het ontbijt, we ontdekken dat dit pas om 8 uur begint. Heel gezond, yoghurt, branmuffins en fruit. Lekker!

Na het ontbijt krijgen we aanwijzingen hoe we de Jet boot kunnen vinden. Frank, één van onze mede gasten, gaat ook die kant op en wil graag meerijden als het kan. Geen punt natturlijk. Er zijn maar weinig mensen met een auto. Parkeren is duur en alles kost geld. Gelukkig hier niet en ik kan dus 'ruim' parkeren achter het pand. Alhoewel het centrum dichtbij is, zijn we blij met de auto. Het geeft ons de ruimte om zelf naar plekken te rijden. Vooral vanochtend was er parkeerplek in overvloed.

Rond 11 uur melden we ons bij de Whirlpool Jet. Deze boot gaat niet naar de falls, maar naar het whirlpoolgedeelte een stukje verderop. We hadden voldoende waarschuwingen gekregen en hadden onze zwemspullen al aangedaan. Met een prachtig geel jasje en een zwemvest eroverheen namen we plaats in de boot. We wilden graag vooraanzitten maar met de jongens mocht dat helaas niet. Niet getreurd, een paar rijen verder is ook prima.

De Jetboot is uit Nieuw Zeeland afkomstig en dit waren de echte, 1500 PK! Verschil met de andere boten is dat deze groot was. Al gauw voeren we met meer dan 100km per uur op het water. De jongens schaterden. Het kan hun niet gek genoeg gaan. Uiteraard moeten er onderweg een aantal keer een 360 graden turn gedaan worden. Naar mate we dichter bij de Whirlpool kwamen hoe hoger de golven werden. We zijn tot een grade 5 gegaan. Dit betekent in praktijk dat de golven over de boot heen slaan en dat de boot een aantal seconden gewoon helemaal niet meer zichtbaar is. Wij dus ook niet en alles is werkelijk drijfnat. Maar, pret voor 10 natuurlijk! Na een half uur van rondjes draaien, kijken en gillen was het over met de pret, we gingen terug.

We waren net op tijd, er kwam een hele donkere lucht aan. Terug bij het hostel barste de bui los. We hopen dat de buien stoppen zodat we nog een ritje kunnen maken op de Maid of the Mist, een boot die zo'n beetje tot de watervallen vaart. Maar aan de andere kant wordt je toch nat op die boot dus misschien maakt een beetje regen niet eens uit!
Huub, Josha en Chris gingen Scrabbelen in de 'woonkamer'. Door de regen werd het daar gezellig druk. We raakten aan de praat met een Chinees meisje dat bezig was met een email. Heel interessant, ze mailde op haar eigen laptop in het Chinees. Op haar keyboard staan zowel voor ons leesbare letters als de Chinese tekens. Interessant, maar we kunnen er echt niets van lezen.
Zo genieten we op ons balkon van onze boven- en benedenburen. Ons balkon bestaat uit planken met daartussen een flinke ruimte. Zo kunnen we heerlijk gluren en meeluisteren! En, wanneer het écht interessant wordt dan kan ik het niet laten om commentaar te geven waardoor we gezellige gesprekken hebben door het balkon heen.

's Middags klaarde het gelukkig op. De regen stopte en we kregen zelfs een waterig zonnetje. Op naar de Maid of the Mist. Het liep al tegen etenstijd en alles was lekker rustig. Zelfs de boot was bij lange na niet vol. Bij binnenkomst kregen we allemaal een heel charmant blauw gewaad, bedoeld om het ergste water te stoppen. Ze schijnen rond de 14.000 'gewaden' per dag te verstrekken. Onvoorstelbaar veel. Het was heel indrukwekkend om de watervallen van zó dichtbij te zien. En wat een wind als je dicht bij de waterval komt. We hadden ons niet gerealiseerd dat er door het vallende water zoveel wind zou ontstaan! Buiten de wind was er uiteraard heel veel spray! En wat een kracht komt er uit die watervallen! Wat ben je dan klein en nietig naast zo iets enorms! Mietjes dat we waren stonden Chris, Josha en ik niet op het bovenste dek, je werd er naar onze mening veel te nat. Aan de achterkant van de boot stond niemand en wij konden zo uitermate handig van de één naar de andere kant schipperen, zodat we niet een volle lading water over ons heen kregen.

Hierna hebben we 'gesmikkeld' in één van de lokale restaurants. Een humoristische ervaring. Josha dacht dat de tomatensaus nog dichtzat en begon de dop al los te draaien en te knijpen. Geen goed plan. Overal tomatensaus, behalve op zijn bord. Wij de slappe lach natuurlijk. En tot overmaat van ramp kwam 'Sinterklaas' binnen. In de rouw dat wel, hij was helemaal in het zwart gekleed behalve zijn staf, die had hij niet bij zich.

Al met al hebben we de Falls als heel bijzonder ervaren. Het dorp zelf vonden we minder. Toeristisch is prima, maar dit is eigenlijk net één grote kermis en niet echt gezellig, dat laatste is uiteraard onze mening en wanneer we luisteren naar andere mensen, die vinden het helemaal top. We zijn nu dan ook erg benieuwd hoe we Las Vegas gaan ervaren.

Morgen vertrekken we hier alweer richting San Francisco.