Maandag 27 juli
Onze laatste volle dag in New York! Vanochtend hebben we weer muesli gegeten als ontbijt. Even behelpen want we hebben wel bestek mee maar geen borden.... We doen het dus in plastic bekertjes en glazen. Maar, het smaakt er niet minder om. Alhoewel het allemaal wel zoet is. Overal gaat honing en suiker over lijkt wel. Zelfs een broodje kaas smaakt zoet.

We zijn vanmorgen begonnen bij het Vliegdekschip. Josha was in zijn nopjes. Wat een vliegtuigen en wat een enorm gevaarte, ontzettend groot en gaaf. We zijn binnen begonnen, ze hebben veel leuke dingen voor de kinderen. Waarom gaat een vliegtuig omhoog, waarom hebben ze de vleugels gevormd zoals die zijn. En dit alles gedemonstreerd met grote ventilators. Hetzelfde geldt voor een vliegtuigmotor die ze 'open' hebben gemaakt. We trekken verder, richting 'het stuur'. Wat een gebouw is het. We bekijken de slaaparrangementen van de bemanning en de beholpenheid van die ruimtes.

Er staan op het dek veel vliegtuigen, via onze audioguides krijgen we hier een uitgebreide uitleg over. Dat er bijvoorbeeld altijd kernwapens aan boord waren, over de geheime missies die ze uitvoerden en zelfs een 'geheim' zwart vliegtuig dat 3x sneller kan dan het geluid, stoer.

's Middags eten we Sushi, hmm lekker, de jongens zijn er nu gelukkig net zo verslingerd aan als ik. En ja, meeste stemmen gelden..... Hierna is het tijd voor de metro, want we hebben een afspraak om 2 uur bij de Ground Zero Museum Workshop. Ik had er een hoop dingen over gelezen en het scheen de moeite waard te zijn.

Het bezoek was erg indrukwekkend. We hadden mazzel, de eigenaar en fotograaf Gary Marlon Suson was eveneens aanwezig. Een ontzettende aardige en geïnteresseerde man. We waren blij verrast om te leren dat het idee van dit museum ontstaan is naar aanleiding van zijn bezoek aan het Anne Frank huis in Amsterdam. Door de uitgebreide uitleg, de foto's en voorbeelden van het dagboek was hij zeer ontroerd en is bij hem het idee ontstaan om dit te doen naar aanleiding van de ramp op 9/11.

Bezoek aan dit museum kan alleen op afspraak, het schijnt inmiddels het derde populairste museum te zijn in Amerika. De ruimte is klein en hangt vol met foto's en voorwerpen die te maken hebben met 9/11. Een groep bestaat uit maximaal 20 man. Iedereen krijgt een audioguide en een zitplaats. Begonnen wordt met een persoonlijk verhaal van Gary. Daarna krijgen we beelden te zien van een interview met hem (de enige fotograaf die foto's mocht nemen op het rampgebied) bij CNN en een film waarin we zien wat er achter de schermen gebeurde tijdens de ramp en de eerste hulpverleningen. Het wordt heel stemmig gebracht met Keltische muziek. Na afloop van de film krijgen we stukken van de ramp in ons handen. Stukken staal waar kruizen van gemaakt zijn, stukken glas die overgebleven waren. Met name het glas is zeldzaam, door de impact en de enorme hitte is er heel weinig glas overgebleven. We mogen zelfs een stuk van het vliegtuig vasthouden dat in de eerste toren is gevlogen, bijzonder! Hierna mogen we op ons gemak de foto's bekijken. Bij iedere foto hangt een nummer dat correspondeert met een indringend verhaal op de audioguide. Op deze manier krijg je een goed idee wat er achter de foto's schuilgaat. De verhalen zijn divers. Ze gaan met name over de reddingswerkers, de helden van de brandweer (FDNY) en de politie (NYPD), over de mensen die zijn blijven leven en zijn aangetast door het stof en de emoties, over de speurhonden die een moeilijke taak hadden. Net als de oorlog heeft dit eveneens een belangrijke boodschap! Dit niet weer!

Ons plan was om hierna naar de 'echte' Ground Zero te gaan. Helaas kregen we net weer een enorme stortbui en zijn we (nadat Josha eerst nog even naar een echte Barber Shop is geweest) de subway ingevlucht. Wat kan het hier regenen! Zo is het stralend weer en zo komt het met bakken uit de lucht. We besluiten te gaan zwemmen bij terugkomst in het hotel. Ik vind het water wat koud en hou het niet zo lang vol, de jongens bewegen veel meer en houden het ook veel langer uit. Chris loopt uiteraard weer met zijn onafscheidelijke (van wereldreis nog) duikbril op zijn hoofd.

's Avonds genieten we van een lange wandeling langs de Hudson River, er is hier een prachtig wandel en fietspad. De temperatuur is heerlijk, echt zomer. We stoppen geruime tijd bij een speeltuin en een grote fontein. Vooral de fontein is leuk. Prachtig verlicht en samen met de lokale kids hebben de jongens een wereldtijd om er doorheen te rennen. Enige minpuntje is dat we morgen met natte was op pad moeten!