Vandaag hadden we zullen gaan kayaken op de rivier. Ik had vannacht slecht geslapen, was veel wakker geweest en zag het niet zitten om te gaan. We hadden allebei hoofdpijn en vermoedden dat het misschien wel eens te maken kon hebben met het gebrek aan zuurstof hi, de ramen zitten hier allemaal potdicht vanwege de airconditioning (nee, een fles wijn per dag redden we nu niet met deze formaten...). We hebben het verhuurbedrijf gebeld en het verzet naar morgen.

Vanmorgen in m'n eentje boodschappen gedaan in de 'Hummer'! Dat was even schrikken, want nu moest ik zelf nadenken waar ik heen moest rijden. Net als 'Truus' mij thuis de weg wijst, wijst Huub mij hier de weg. Dat betekent dat ik absoluut geen idee heb waar ik rijd. Dat moest vandaag dus wel gebeuren. Gewapend met een aantal kaarten ging ik op pad (ging natuurlijk niet de Garmin gebruiken..). Bij de supermarkt, die ik in één keer vond zonder op de kaart te kijken, drukte ik gelukkig op de paniekknop van de afstandsbediening i.p.v. op slot. Toeteren, toeteren en toeteren. Dat ding hield niet op. Zo, iedereen weet dat ik er ben!

's Middags hebben we de hele middag bij de rivier doorgebracht. Eerst de garage en het souterrain in om wat handige spullen mee te nemen, een picknick deken, matjes om op te liggen, comfort is belangrijk! Wat een heerlijke stek! Het water is lauwwarm en er staat een beste stroming. De jongens zijn aldoor bezig geweest, met visjes vangen, boten maken, zwemmen, stromen, tegen de stroom inzwemmen, de rivier oversteken, heerlijk! Lekker druk bezig met niets. Pa en ma hadden het prima naar hun zin op de kant. Ik had een boek bij me en mijn MP3, als koukleum zag ik het niet zitten om het water in te gaan (stom natuurlijk want achteraf gezien was het water heerlijk!). Huub is nog wel een tijd het water in geweest. En ik? Heb onze spullen goed bewaakt vanaf de kant.

De laatste dagen breken aan in ons ruilhuis! We hebben op internet gezien dat Lisette weer een mooi artikel heeft geplaatst over onze huizenruil. Onze namen heeft ze al bijna goed.....

We zullen ons ruilhuis missen! In ieder geval natuurlijk onze 'Hummer'. Die rijdt uiteindelijk toch beter dan verwacht. Omdat het een Toyota is heeft het dashboard veel overeenkomsten met onze auto in Nederland. Cruisecontrol en allerlei andere handigheidjes zijn precies hetzelfde als bij die van ons. Dat maakt het minder zoeken.
De wekker in onze slaapkamer die de tijd op het plafond straalt is heel handig. Zo hoeft Huub zijn bril niet op te zetten als hij wil zien hoe laat het is.
De laatste was in de wasmachine, en daar komen mijn huishoudelijke talenten weer boven drijven. We hebben inmiddels een aantal nieuwe T-shirts gekocht. Ja, ook rode.... Door het wasgoed zorgvuldig te sorteren (nee dus ....) zitten die gewoon bij het normale wasgoed. We lopen dus inmiddels (weer) met roze onderbroeken en Chris z'n mooie T-shirt, wit met bruin is nu zacht roze met bruin, zucht...

De boeken die ik hier gelezen heb, zoals 'Where is God when it hurts', boeken over kinderen opvoeden, over hoe je een verschil in de wereld kunt maken van Bill Clinton en nog veel meer. Delen die hij interessant vond zijn gearceerd, een nóg mooiere kijk op het leven van Brett en Carolyn. We hebben deze ruil als zeer prettig ervaren en zijn helemaal thuis!

Brett is inmiddels onderweg met Carolyn naar Canada, naar de ouders van Carolyn. Ze hebben veel plezier gehad in ons huis en met de veulens en hebben een hoop van Nederland gezien. Van wat we begrepen zijn ze in Maastricht, Gouda en bij het IJsselmeer geweest. Leuk! We hebben afgesproken om contact te houden.

Vanavond onze laatste thuisgekookte Amerikaanse maaltijd. Sweetcorn, salad en veel vlees met natuurlijk alle sausjes uit de koelkast. We zijn helemaal vol! Morgen ter compensatie pasta met tonijn op waterbasis....