Een leuke dag, maar niet helemaal wat we voor ogen hadden, maar toch!

Vanochtend op tijd eruit, dat viel niet helemaal mee, een goed teken want dat betekent dat de jetlag al over is. Op tijd de muesli naar binnen schuiven en op naar de trein. We hopen dat we op het station kaartjes kunnen kopen. Klinkt misschien raar, maar we hebben inmiddels ontdekt dat dit pure waarheid is in deze contreien. Er zijn verschillende aanbieders, Amtrak, Marc, Virginia Railway Express, en ze hebben allemaal hun eigen kaartjes en verkoopsystemen. Als het niet anders kan, ach dan stappen we op de trein zonder kaartje, we zijn immers toeristen!

De laatste (!) trein richting Washington DC vertrok om 7:54 uur. Mooi op tijd komen we aan. Ehh, hebben we de paspoorten??? Nee dus! Gauw weer terug naar huis want zonder paspoorten komen we het Witte Huis echt niet in. Maar ja, om 7:54 uur gaat de laatste trein. Die halen we dus niet meer. Dan toch maar met de auto! We besluiten de auto bij een station te parkeren waar er zowel een trein als een metro is. Gelukkig hebben we de Garmin bij ons die ons er feilloos heen brengt. Makkelijk zo'n ding.

We kopen kaartjes voor de metro, gelukkig zijn we niet de enige toeristen en we sluiten ons aan bij de uitleg van een Engels stel met kinderen. Gezellig. Het valt ons weer op hoe ontzettend aardig de Amerikanen zijn. De vriendelijkheid zelve en heel geduldig in hun uitleg.

We trekken wel de aandacht. Even tussen door: Zo waren we laatst in een buiten shopping mall, Een mall waar je met de auto van winkel naar winkel rijdt, Amerikaanser kan het niet. Ik vond het zonde en besloot dan ook te lopen van de ene winkel naar de andere. Je moet brede straten oversteken, maar echt druk is het toch niet. Een heel ander verhaal dan in Azië. Maar wat gebeurt er hier? De Amerikanen stoppen direct wanneer ze je op de weg zien. Meewarig kijken ze je aan of zwaaien ze. Dit zijn ze duidelijk niet gewend.

Goed, de metro. Een drukke ochtendspits maar het bracht ons keurig waar we moesten zijn. Nu moesten we onze spullen nog kwijt. Ik had gelezen dat we bij het National Museum lockers had waar je bagage kon achterlaten. Er is veel beveiliging. Bij ieder museum moet je door de poortjes heen en worden tassen gecontroleerd. Klaar, op naar het Witte Huis! We lopen over het immense veld, dat we herkennen van de inauguratie van Obama. Het maakt een ontzettende indruk als je ziet hoe groot dat is en je bedenkt dat dit helemaal vol stond met mensen! Wellicht nog onder de indruk hiervan lopen we langs dit veld naar .... het Capitool. Omdat we de ingang van het Witte Huis niet kunnen vinden vragen we een voorbijganger die ons er fijntjes op wijst dat dit toch echt het Capitool is en het Witte Huis de andere kant op is! Ai, dit gaat nooit meer op tijd lukken. Trots zijn we op elkaar dat dit niet uitloopt op een ruzie. Natuurlijk wel woorden heen en weer maar verder laten we het niet komen. We worden duidelijk ouder en milder. We laten ons niet kisten en rennen een deel van de weg om te proberen toch nog op tijd te komen. We zweten ons helemaal de beren! Nog een keer lopen we fout maar uiteindelijk komen we op de juiste plek aan, maar wel hartstikke te laat! Zwetend staan we te wachten. Er staan nog meer mensen van de tour van 11 uur te wachten. Zij waren er al voor elven en mochten ook nog niet naar binnen. We horen dat de mensen die heel vroeg waren voor de 11 uur toer wél binnen zijn. We hopen toch dat we met de volgende groep mee mogen. Maar helaas, de toer wordt afgezegd. Dat staat inderdaad in de voorwaarden. Wanneer er belangrijk bezoek komt kan de toer per direct worden afgezegd. En inderdaad na een welverdiend ijsje, veel drinken (water!) komen we midden in een circus terecht. Straten worden volledig afgezet, overal rijdt politie en de Secret Service. Drie grote helikopters landen midden in het centrum. Wauw! Vervolgens rijden er allerlei zwarte geblindeerde auto's geflankeerd door politie met sirene door het centrum. We staan er met ons neus boven op!

Jammer, hadden we toch op de koffie gekund bij Obama.....

Tussen de middag lunchen we bij Five Guys. Op advies van Sebastiaan, mijn buurman in het vliegtuig, en dit blijkt een echte aanrader. De beste burgers! Daar kan Big M nog wat van leren. Heerlijk, we hebben gesmuld.

Hierna willen we fietsen! Lopen en rennen hebben we vandaag genoeg gedaan! We gaan naar het fietsenverhuurbedrijf en huren twee mooie tandems! Wat een pret, we hebben nog nooit op een tandem gereden en maken eerst een proefrit. Wat een uitvinding. Het is even wennen maar wel erg leuk. Chris bij mij achterop en Josha bij Huub. Het sturen is even wennen, dat ding is zo lang. Even een ijsje eten en je fiets vasthouden is er dan ook niet bij. Mijn fiets stort direct neer (beter dan mijn ijsje..). We leren om eerst te kijken voor we wegfietsen. Zo had ik Chris al een keer laten staan... of zat hij nog niet goed op zijn fiets. We fietsen langs alle beroemde gebouwen en zweten wederom veel. Ze hebben veel kraantjes onderweg om even bij te tanken! Flesjes vullen en heerlijk over jezelf gieten en natuurlijk over elkaar.... Ach, nat zijn we toch wel.

Uiteindelijk hebben we genoeg gezien, we brengen de tandems weer terug en pakken de metro naar onze auto. Nog even uitzoeken hoe we nu precies onze auto weer uit de parkeergarage krijgen. De rit naar huis duurt langer dan de heenreis. Het is druk op de weg. Eigenlijk hadden we maar één file... maar ja die duurde wel van vertrek tot aankomst.

's Avonds happen we lekker weg aan onze konijnenmaaltijd. Allerlei rauwkost met een dipsaus, wat een vinding!

Morgen plannen we een thuisdag. Lekker slenteren in de dorpskern, beetje hangen en zaken regelen voor de rest van de reis. We gaan zondag naar een baseball game en ook de rit naar New York moet nog geregeld worden. De zorgen van een reiziger.......